محتوا و فضيلت اين سوره مشهور در ميان مفسران اين است كه تمام اين سوره در مكه نازل شده ، و طبق نقل « تاريخ القرآن » ، چهل و نهمين سوره اى است كه بر پيامبر ص نازل گرديد . و نيز طبق تصريح بعضى از مفسران نزول اين سوره در اواخر سالهايى بود كه پيامبر ص در مكه به سر مىبرد يعنى بعد از مرگ « ابو طالب » و « خديجه » و طبعا در يكى از سختترين دورانهاى زندگانى پيامبر ص كه فشار دشمن و تبليغات خشن و زهرآگينش بيش از هر زمان ديگر احساس مىشد . به همين جهت در آغاز اين سوره ، تعبيراتى كه جنبه دلدارى و تسلى نسبت به پيامبر ص و مؤمنان دارد ديده مىشود . قسمت عمده آيات سوره را سر گذشت پيامبران پيشين مخصوصا « نوح » كه با وجود نفرات كم بر دشمنان بسيار پيروز شدند تشكيل مىدهد . ذكر اين سر گذشتها هم وسيله آرامش خاطر براى پيامبر ص و مؤمنان در برابر آن انبوه دشمنان بوده ، و هم درس عبرتى براى مخالفان نيرومندشان . و به هر حال آيات اين سوره ، همانند ساير سوره‌هاى مكى ، اصول معارف اسلام مخصوصا « مبارزه با شرك و بتپرستى » و توجيه به « معاد و جهان پس از مرگ » و « صدق دعوت پيامبر » را تشريح مىكند ، و در لابلاى مباحث ، تهديدهاى شديدى نسبت به دشمنان ، و دستورهاى مؤكدى در زمينه استقامت به مؤمنان ، ديده مىشود . در اين سوره علاوه بر حالات « نوح پيامبر » و مبارزات شديدش كه مشروحا